มีมาตั้งแต่ปี 1805 เมื่อเครื่องตัดหญ้าเป็นกำลังคนและไม่มีกำลังสนับสนุน
ในปี 1805 Pracknet ชาวอังกฤษได้ประดิษฐ์เครื่องจักรเครื่องแรกที่เก็บเกี่ยวธัญพืชและสามารถตัดวัชพืชได้ เครื่องจักรขับเคลื่อนโดยคน และมีดหมุนขับเคลื่อนด้วยเกียร์เพื่อตัดหญ้า นี่คือเครื่องตัดหญ้าในรูปแบบตัวอ่อน
ในปี 1830 วิศวกรสิ่งทอชาวอังกฤษ Bill Pudding ได้รับสิทธิบัตรสำหรับเครื่องตัดหญ้าแบบลูกกลิ้ง และได้รับการยกย่อง
ในปี 1832 บริษัท Ransoms Agricultural Machinery Company เริ่มผลิตเครื่องตัดหญ้าแบบดรัมจำนวนมาก
ในปี ค.ศ. 1831 Kabylia ผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งทอชาวอังกฤษได้รับสิทธิบัตรเฉพาะของโลกสำหรับแก้วน้ำ
ในปี 1833 บริษัท Lansems Agricultural Machinery Company เริ่มผลิตเครื่องตัดหญ้าแบบดรัมจำนวนมาก ในศตวรรษที่ 19 เครื่องตัดหญ้าแบบดรัมน้ำหนักเบาและใช้งานง่ายนี้ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในแถบสีเขียวข้างถนนที่มีการจราจร
ในปี 1902 ชาวอังกฤษ London Ens ได้สร้างเครื่องตัดหญ้าแบบดรัมที่ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์สันดาปภายใน หลักการนี้ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน
เรามักจะเห็นเครื่องตัดหญ้าประเภทนี้ในทีวีของประเทศอเมริกา สามารถใช้ตัดแต่งสนามหญ้าได้ง่าย
จากการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมสนามหญ้า ประเทศจีนจึงเริ่มใช้เครื่องตัดหญ้าแบบลูกสูบเก็บพลังงานในศตวรรษที่ 21 ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 การปกป้องสนามหญ้าถือเป็นเรื่องต้องใช้กำลังกายอย่างมาก ตัวอย่างเช่น ในที่ดินขนาดใหญ่ในเบลนไฮม์ (หมู่บ้านแห่งหนึ่งทางตะวันตกของบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี) หากมีการจ้างคนงาน 200 คน 50 คนในนั้นจะเป็นสนามหญ้าสำหรับบำรุงรักษา ในฤดูที่ทุ่งหญ้าเติบโตอย่างมากจำเป็นต้องตัดหญ้าทุกๆ 10 วัน เครื่องตัดหญ้าถือเครื่องมือที่ยาวมาก (เคียว: ใบมีดเป็นแบบฟันปลาและต้องลับด้วยหินลับเพื่อให้คม) เรียงกันเป็นแถวเพื่อตัดหญ้า (จริงๆ แล้วใช้งานได้เหมือนเลื่อยหญ้ามากกว่า) ) หลังจากงานเสร็จสิ้น สนามหญ้าก็เต็มไปด้วยใบหญ้าเลื่อย จากนั้นจึงหยิบใบหญ้าบนพื้นเพื่อเลี้ยงวัวและแกะในฟาร์ม ซึ่งช่วยประหยัดเวลาและลดความเสียหายต่อทุ่งหญ้า ประกอบด้วยอุปกรณ์ยกสี่แท่งขนาน โครง อุปกรณ์กำจัดวัชพืชปีกเดียวด้านซ้ายและขวา และอุปกรณ์ปรับความเบี่ยงเบนของเครื่องจักรที่สมบูรณ์
ในปี 1805 Pracknet ชาวอังกฤษได้ประดิษฐ์เครื่องจักรเครื่องแรกที่เก็บเกี่ยวธัญพืชและสามารถตัดวัชพืชได้ เครื่องจักรขับเคลื่อนโดยคน และมีดหมุนขับเคลื่อนด้วยเกียร์เพื่อตัดหญ้า นี่คือเครื่องตัดหญ้าในรูปแบบตัวอ่อน
ในปี 1830 วิศวกรสิ่งทอชาวอังกฤษ Bill Pudding ได้รับสิทธิบัตรสำหรับเครื่องตัดหญ้าแบบลูกกลิ้ง และได้รับการยกย่อง
ในปี 1832 บริษัท Ransoms Agricultural Machinery Company เริ่มผลิตเครื่องตัดหญ้าแบบดรัมจำนวนมาก
ในปี ค.ศ. 1831 Kabylia ผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งทอชาวอังกฤษได้รับสิทธิบัตรเฉพาะของโลกสำหรับแก้วน้ำ
ในปี 1833 บริษัท Lansems Agricultural Machinery Company เริ่มผลิตเครื่องตัดหญ้าแบบดรัมจำนวนมาก ในศตวรรษที่ 19 เครื่องตัดหญ้าแบบดรัมน้ำหนักเบาและใช้งานง่ายนี้ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในแถบสีเขียวข้างถนนที่มีการจราจร
ในปี 1902 ชาวอังกฤษ London Ens ได้สร้างเครื่องตัดหญ้าแบบดรัมที่ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์สันดาปภายใน หลักการนี้ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน
เรามักจะเห็นเครื่องตัดหญ้าประเภทนี้ในทีวีของประเทศอเมริกา สามารถใช้ตัดแต่งสนามหญ้าได้ง่าย
จากการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมสนามหญ้า ประเทศจีนจึงเริ่มใช้เครื่องตัดหญ้าแบบลูกสูบเก็บพลังงานในศตวรรษที่ 21 ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 การปกป้องสนามหญ้าถือเป็นเรื่องต้องใช้กำลังกายอย่างมาก ตัวอย่างเช่น ในที่ดินขนาดใหญ่ในเบลนไฮม์ (หมู่บ้านแห่งหนึ่งทางตะวันตกของบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี) หากมีการจ้างคนงาน 200 คน 50 คนในนั้นจะเป็นสนามหญ้าสำหรับบำรุงรักษา ในฤดูที่ทุ่งหญ้าเติบโตอย่างมากจำเป็นต้องตัดหญ้าทุกๆ 10 วัน เครื่องตัดหญ้าถือเครื่องมือที่ยาวมาก (เคียว: ใบมีดเป็นแบบฟันปลาและต้องลับด้วยหินลับเพื่อให้คม) เรียงกันเป็นแถวเพื่อตัดหญ้า (จริงๆ แล้วใช้งานได้เหมือนเลื่อยหญ้ามากกว่า) ) หลังจากงานเสร็จสิ้น สนามหญ้าก็เต็มไปด้วยใบหญ้าเลื่อย จากนั้นจึงหยิบใบหญ้าบนพื้นเพื่อเลี้ยงวัวและแกะในฟาร์ม ซึ่งช่วยประหยัดเวลาและลดความเสียหายต่อทุ่งหญ้า ประกอบด้วยอุปกรณ์ยกสี่แท่งขนาน โครง อุปกรณ์กำจัดวัชพืชปีกเดียวด้านซ้ายและขวา และอุปกรณ์ปรับความเบี่ยงเบนของเครื่องจักรที่สมบูรณ์
